نقاش سوئیسی، پل کله (Paul Klee) تصویری به نام فرشته نو (Angelus Novus) نقاشی کرده است. در این نقاشی به نظر میرسد که فرشته به جایی یا به چیزی خیره شده است و میخواهد خود را از آن دور کند. چشمهای فرشته به حد زیادی باز شدهاند. فرشته دهان خود را باز نگه داشته و بالهایش را نیز گشوده است. فرشته تاریخ میبایست چنین چهرهای داشته باشد. فرشته روی خود را به سمت گذشته برگردانده است. اگر گذشته برای ما به معنای مجموعه اتفاقاتی است که پیش آمدهاند، برای فرشته این گذشته تنها یک فاجعه است که بیوقفه خرابی پدید می آورد و جلوی پای او انباشت می کند. فرشته تاریخ میخواهد در جای خود بماند، کشته شدگان را زنده کند و نابودشدگان را به زندگی برگرداند، اما طوفان شدیدی از بهشت میوزد و نمیگذارد که فرشته بالهایش را ببندد و در جای خود بماند. این طوفان فرشته را با نیرویی مقاومتناپذیری به سمت آیندهی به پرواز در می آورد که او به آن پشت کرده. این طوفان همان پدیده ی است که ما نام آن را پیشرفت گذاشتهایم
در یکی از نقاشیهای پُل کِلِه
(Paul Klee) موسوم به Angelus Novus [فرشتهٔ جدید] فرشتهای را میبینیم با چنان چهرهای که گویی هماینک در شرف روی برگرداندن از چیزی است که با خیرگی سرگرم تعمّق در آن است. چشمانش خیره، دهانش باز، و بالهایش گشوده است. این همان تصویری است که ما از فرشتهٔ تاریخ در ذهن داریم. چهرهاش رو به سوی گذشته دارد؛ آنجا که ما زنجیرهای از رخدادها را رؤیت میکنیم او فقط به فاجعهای واحد مینگرد که بیوقفه مخروبه بر مخروبه تلنبار میکند و آن را پیشِپای او میافکند. فرشته سرِ آن دارد که بماند، مردگان را بیدار کند، و آنچه را که خردوخراب گشته است مرمّت و یکپارچه کند؛ اما طوفانی از جانب فردوس درحال وزیدن است و با چنان خشمی بر بالهای وی میکوبد که فرشته را دیگر یارای بستن آنها نیست. این طوفان او را با نیرویی مقاومتناپذیر به درون آیندهای میراند که [به آن پشت کرده است] درحالیکه تلنبار مزبلهها پیشِروی او سر به فلک میکشد. این طوفانی است که ما آن را پیشرفت مینامیم.
در یکی از نقاشیهای پل کله موسوم به Angelus Novus(فرشته نو)، فرشتهای میبینیم با چنان چهرهای که گویی در شرف روی برگرداندن از چیزی است که با خیرگی سرگرم تعمق در آن است. چشمانش خیره، دهانش باز و بالهایش گشوده است. این همان تصویری است که ما از فرشته تاریخ در ذهن داریم. چهرهاش رو به سوی گذشته دارد. آنجا که ما زنجیرهای از رخدادها رویت میکنیم، او فقط به فاجعهای واحد مینگرد که بیوقفه مخروبه بر مخروبه تلنبار میکند و آن را پیش پای او میافکند. فرشته سر آن دارد که بماند، مردگان را بیدار کند و آنچه را که خرد و خراب گشته است مرمت کند و یکپارچه سازد، اما توفانی از جانب بهشت درحال وزیدن است و با چنان خشمی بر بالهای وی میکوبد که فرشته را دیگر یاری بستن آنها نیست. این توفان او را با نیرویی مقاومتناپذیر به درون آیندهای میراند که پشت بدان دارد، درحالی که تلنبار ویرانهها پیش روی او سر به فلک میکشد. آنچه ما پیشرفت میدانیم همین توفان است
نقاش سوئیسی، پل کله۱، تصویری به نام فرشته نو۲ نقاشی کرده است. در این نقاشی به نظر میرسد که فرشته به جایی یا به چیزی خیره شده است و میخواهد خود را از آن دور کند. چشمهای فرشته به حد زیادی باز شدهاند؛ او دهان خود را باز نگه داشته و بالهایش را نیز گشوده است. فرشته تاریخ میبایست چنین چهرهای داشته باشد؛ او روی خود را به سمت گذشته برگردانده است. اگر گذشته برای ما به معنای مجموعه اتفاقاتی باشد که پیش آمدهاند، برای فرشته، این گذشته تنها یک فاجعه است که بیوقفه خرابی تلنبار می کند و جلوی پای او می افکند. فرشته تاریخ میخواهد در جای خود بماند، کشته شدگان را زنده کند و نابودشدگان را به زندگی برگرداند؛ اما توفان شدیدی از بهشت میوزد و نمیگذارد که او بالهایش را ببندد و در جای خود بماند. در حالی که بر انبوه خرابههای گذشته افزوده میشود، این توفان بهشتی فرشته را بر خلاف خواسته خود به سوی آیندهای که فرشته پشتش را به آن کرده است به پرواز درمیآورد. این توفان همان پدیدهای است که ما نام آن را پیشرفت گذاشتهایم.
نقاش سوئیسی، پل کله () ،تصویری به نام فرشته نو () نقاشی کرده است. در این نقاشی به نظر میرسد که فرشته به جایی یا به چیزی خیره شده است و میخواهد خود را از آن دور کند. چشمهای فرشته به حد زیادی باز شدهاند. فرشته دهان خود را باز نگه داشته و بالهایش را نیز گشوده است. فرشته تاریخ میبایست چنین چهرهای داشته باشد. فرشته روی خود را به سمت گذشته برگردانده است. اگر گذشته برای ما به معنای مجموعه اتفاقاتی است که پیش آمدهاند، برای فرشته این گذشته تنها یک فاجعه است که بیوقفه خرابی پدید می آورد و جلوی پای او انباشت می کند. فرشته تاریخ میخواهد در جای خود بماند، کشته شدگان را زنده کند و نابودشدگان را به زندگی برگرداند، اما توفان شدیدی از بهشت میوزد و نمیگذارد که فرشته بالهایش را ببندد و در جای خود بماند. این طوفان فرشته را با نیرویی مقاومتناپذیری به سمت آیندهی میراند که او به آن پشت کرده است و هر لحضه هم بر انبوه خرابههای گذشته افزوده میشود. نام دیگر این طوفان بهشتی که فرشته را به پرواز وادار می کند پیشرفت.